​​​​​​​​​​Rond het negende levensjaar gebeurt er veel in het hoofd en hart van een kind. Het is een fase waarin kinderen steeds bewuster worden van zichzelf, van anderen en van de wereld om hen heen. Ze ontdekken hun eigen mening, hun eigen grenzen en hun eigen gevoelens, en dat kan soms overweldigend zijn.

Thema’s als meidenvenijn, stoer gedrag bij jongens, groepsdruk en het sterke verlangen om erbij te horen spelen ineens een grotere rol. Vriendschappen kunnen veranderen en kinderen kunnen zich onzeker voelen over waar ze passen. Emoties worden intenser: verdriet, boosheid of frustratie kunnen sneller bovenkomen, oude angsten kunnen terugkeren en sommige kinderen voelen zich sneller eenzaam, prikkelbaar of onzeker. Het kan lijken alsof de puberteit al begonnen is, maar dit is nog niet het geval. Wel verandert het gedrag van veel kinderen, waardoor zij, en hun ouders, soms vastlopen in deze fase en steun kunnen gebruiken.

​

Door mijn jarenlange ervaring in de middenbouw van de basisschool, zie ik van dichtbij hoeveel er speelt rond het negende levensjaar. Ik richt mij specifiek op meisjes, omdat ik in de praktijk zie dat meisjes rond deze leeftijd unieke vragen en gevoeligheden hebben, waardoor gerichte begeleiding juist voor hen veel verschil maakt.

​

​